EU AI-wet voor financiële diensten: kredietscoring en verzekering AI

Welke financiële AI is hoog-risico

Bijlage III punt 5 noemt twee financiële dienstengevallen expliciet:

• Punt 5(b) — kredietscoring. AI die wordt gebruikt om de kredietscoring van natuurlijke personen te beoordelen of vast te stellen is hoog-risico, met een uitzondering voor AI die wordt gebruikt om financiële fraude te detecteren.
• Punt 5(c) — verzekeringen. AI die wordt gebruikt voor risicobeoordeling en prijsbepaling in verzekeringen voor natuurlijke personen is hoog-risico.
• Reikwijdte-opmerking. Het hoog-risicolabel is gekoppeld aan beslissingen over natuurlijke personen. Zuivere back-office fraude detectie en prudentiële modelgebruik die geen individuele toegang tot krediet of verzekeringen beslissen, vallen buiten deze twee punten.

Classificeer elk model afzonderlijk tegen bijlage III punt 5 — een enkel leningsplatform kan zowel in-scope scoringsmodellen als out-of-scope fraude modellen uitvoeren.

Interactie met bestaande financiële regelgeving

Financiële ondernemingen zijn al zwaar gereglementeerd; de AI-wet zit ernaast, niet in plaats van die stapel.

De wet coordineert met sectorale wetgeving: voor kredietinstellingen kunnen de interne governance- en risicobeheerduties onder het CRD (en het Basel-kader dat het implementeert) de artikel 9-risicobeheerverplichtingen van de AI-wet herbergen, en de EU AI-wet staat toe dat deze worden opgenomen in bestaande interne processen in plaats van gedupliceerd. Waar bedrijven beleggingsdiensten verlenen, overlappen de MiFID II-suitability- en record-keepingduties met AI-wet logging en toezicht. De Europese Bankautoriteit en andere toezichthouders blijven richtsnoeren uitgeven over modelgovernance en het gebruik van AI, die de AI-wetconformiteit aanvullen — maar niet vervangen.

Kaart elke AI-wetverplichting naar de sectorale controle die deze al dekt, zodat u één governancekader uitbreidt in plaats van twee.

Uitlegbaarheid en afwijzingsratio

Een afgewezen aanvrager zal vragen waarom — en de wet geeft hem een route naar een antwoord:

• Artikel 86 — recht op uitleg. Een persoon die onderworpen is aan een hoog-risicobeslissing met juridische of soortgelijke significante gevolgen (zoals een afgewezen lening) heeft het recht op een duidelijke, zinvolle uitleg van de rol die de AI in die beslissing heeft gespeeld.
• Artikel 13 — transparantie voor implementeerders. De kredietverstrekker of verzekeraar die het model implementeert, moet voldoende informatie ontvangen om de output te interpreteren en correct te gebruiken.
• Artikel 14 — menselijke toezicht. Een persoon moet in staat zijn om een geautomatiseerde kredietscoring- of onderhandelingsbeslissing te controleren en te overschrijven, niet alleen om het goed te keuren.
• Artikel 12 — logging. De invoer en reden achter elke beslissing moeten worden opgenomen, zodat een afwijzingsratio voor de klant en de auditor kan worden gereconstrueerd.